Meester hoe kunt Gij zo slapen

1. Meester hoe kunt Gij zo slapen! De stormen bedreigen ons zeer,
de golven zij stijgen steeds hoger en Gij ligt daar rustig terneer.
’t Angstzweet staat ons op het voorhoofd, bevend zien wij de nood.
Ieder ogenblik kan zijn de laatste, dan zijn wij ten prooi aan de dood.

Ref
Daar staat Hij en spreekt tot de wind en zee: ‘’Zwijg, weest stil.
En hoor hoe wonderlijk klinkt zijn stem! De golven en winden gehoorzamen Hem,
het scheepje is veilig al schijnt het mis, waar Jezus, de Meester, aan boord slechts is.
Het moet alles gaan zo Hij het wil, Zwijg, weest stil, Zwijg, weest stil.
Het moet alles gaan zo Hij het wil, Zwijg hart, zwijg stil.

2. Meester, vol onrust in ’t harte, roept luide mijn ziel U toe,
steeds zoekend en jagend naar vrede, is ’t mij immer droevig te moe.
Aanvechtingen worden steeds groter, strijd komt van elke zij,
Laat Heere mij toch niet vezinken, doch spreek Gij nog eens tot mij.

3. Meester, de storm is nu over, Het duister is opgeklaard,
en ‘t zonnetje schijnt weer in ‘t harte, de onrust is nu weer bedaard.
Laat mij nu, hemelse Meester, niet alleen verder gaan.
Houd Gij tot de hemelse haven het roer in de hand voortaan.